Au Bord de la Source

Volg ons op:

Hoe komen wij toch aan die naam “Au Bord de la Source”? Dit is niet toevallig, integendeel…..

Soy ligt in een streek waarvan de ondergrond rijk is aan kalkgesteenten. In de loop der tijden is de kalk geleidelijk aan door insijpelend water opgelost. Zo ontstonden er ondergronds kleine holten, gangen, grotere holen en zelfs netwerken van grotten. De imposante grotten van Hotton vormen daarvan een voorbeeld. Ons huis ligt tegen een heuvelflank waarlangs enkele kleine beken omlaag stromen die gevoed worden vanuit bronnetjes die op de heuvel ontspringen. Sommige beekjes lopen voor een stuk onder de grond. Er wordt zelfs één onder het huis door geleid. Bij de bouw van het huis begin vorige eeuw, werden er op twee plaatsen in de vloer van de kelder openingen gelaten. In normale weersomstandigheden, maar vooral in perioden van overvloedige regen, kan je doorheen die openingen zien hoe het bronwater onder het huis stroomt. Het wordt afgevoerd via een klein kanaal. Op de bodem daarvan ligt een dunne, geel- en roestkleurige leemlaag. In de hoek vooraan in de kelder, komt het kanaaltje uit in een grotere opening in de vloer. Daar komt het bronwater weer even ‘boven water’ vooraleer het via een buis onder de oprit verdwijnt. Aan de overkant van de straat is er een vrij diepe verzakking in het weiland. In die put kan je het water weer verder zien stromen. Voor de veiligheid van de koeien staat er rond de verzakking een weideafsluiting.

Omdat ons huis op een plek staat vlakbij dat bronnetje en het water ervan zelfs bij het huis passeert, hebben we het ‘Au Bord de la Source’ genoemd : het huis aan de bron, langsheen de loop van het bronwater.

Reactie toevoegen.